carasur

03 Oct 2012 1,443 views
 
supporter of
atom rss 1.0 rss 2.0
web browser google del.icio.us digg technorati
| lost password
birth date
cancel
photoblog image España (Montando una grua torre)

España (Montando una grua torre)

Los que me conoceis, incluso los que llevais el tiempo bastante en Shutterchance, sabeis que soy arquitecto técnico de profesión. La responsabilidad de los arquitectos técnicos en materia de seguridad es grande, mucho más de la que nos gustaría. Pero ahí estamos. El día que se monta la grua paso un mal rato al verlos ahí arriba, por mucho que los montadores sean profesionales y muy conscientes del peligro que corren. Este trabajador ha estado atado a un cable de vida en todo momento, lo que le añade mérito a desempeñar una tarea a más de veinte metros de altura sin ser víctima del vértigo. La grua no se está quieta y es una estructura más frágil de lo que parece. Ayer la estuvieron montando frente a mi casa y como no era mi responsabilidad me pude relajar un poco, ver el montaje. Y otra vez me he puesto a pensar en la situación que estamos viviendo. El sector de la construcción es muy grande en este país. Somos muchísimos los profesionales que nos hemos formado para el desempeño de una profesión que, hoy, es imposible. Llevamos más de cinco años soportando una crisis desconocida para cualquiera del sector, por muchos años que tenga, y la ruina es casi generalizada. A eso debemos añadir el desprecio de una sociedad que se volvió loca especulando, de un sistema bancario que lo financió con un fin muy oscuro y de una administración que lo fomentó legalmente para llenar las arcas. Tal era el frenesí que se rompió el juguete y con él todo un sector al que se le invita a reinventarse con el discurso más hipócrita que he escuchado en mucho tiempo. En fin, que esperemos que se reinventen pronto todos los advenedizos que se metieron y podamos empezar a trabajar.

Y ahora dos noticias. Una buena y otra mala. La buena... que voy a dejar de subir fotos todos los días. Ya está bien de aburrir al personal. Necesito unas condiciones para hacer fotos que ahora no tengo, por lo menos para subir una foto diaria. La mala noticia es que me progongo hacerlo semanalmente. Espero mejorar la calidad de mi fotografía, entresacarla mejor. Ya veremos.

España (Montando una grua torre)

Los que me conoceis, incluso los que llevais el tiempo bastante en Shutterchance, sabeis que soy arquitecto técnico de profesión. La responsabilidad de los arquitectos técnicos en materia de seguridad es grande, mucho más de la que nos gustaría. Pero ahí estamos. El día que se monta la grua paso un mal rato al verlos ahí arriba, por mucho que los montadores sean profesionales y muy conscientes del peligro que corren. Este trabajador ha estado atado a un cable de vida en todo momento, lo que le añade mérito a desempeñar una tarea a más de veinte metros de altura sin ser víctima del vértigo. La grua no se está quieta y es una estructura más frágil de lo que parece. Ayer la estuvieron montando frente a mi casa y como no era mi responsabilidad me pude relajar un poco, ver el montaje. Y otra vez me he puesto a pensar en la situación que estamos viviendo. El sector de la construcción es muy grande en este país. Somos muchísimos los profesionales que nos hemos formado para el desempeño de una profesión que, hoy, es imposible. Llevamos más de cinco años soportando una crisis desconocida para cualquiera del sector, por muchos años que tenga, y la ruina es casi generalizada. A eso debemos añadir el desprecio de una sociedad que se volvió loca especulando, de un sistema bancario que lo financió con un fin muy oscuro y de una administración que lo fomentó legalmente para llenar las arcas. Tal era el frenesí que se rompió el juguete y con él todo un sector al que se le invita a reinventarse con el discurso más hipócrita que he escuchado en mucho tiempo. En fin, que esperemos que se reinventen pronto todos los advenedizos que se metieron y podamos empezar a trabajar.

Y ahora dos noticias. Una buena y otra mala. La buena... que voy a dejar de subir fotos todos los días. Ya está bien de aburrir al personal. Necesito unas condiciones para hacer fotos que ahora no tengo, por lo menos para subir una foto diaria. La mala noticia es que me progongo hacerlo semanalmente. Espero mejorar la calidad de mi fotografía, entresacarla mejor. Ya veremos.

comments (17)

Acojonante, Valentín. La foto y el relato. Por una parte siento pena de no poder verte la foto diaria, pero también sé de la necesidad de los descansos y las reflexiones. Tómatelo con calma, sabes que yo seguiré comentando las fotografías que pongas porque me gustan y, después de todo, no nos dejas huérfanos.
Muchos besos y ánimos!
Ramiro
Valentín Cabañas: No hay por qué sentir pena. Espero, sinceramente, que no subir foto diaria tendrá sus recompensas. Una foto al día, si el flujo de trabajo no es suficiente hace que se cuelen fotos que no lo merecen y que se empobrezcan las que sí. Dicen que ningún fotografo te mostrará su archivo. Un poco es eso. Y si tu echarás de menos mis fotos diarias, yo echaré de menos tus comentarios diarios, que tanto me han reconfortado en estos últimos tiempos. Nunca llueve que no escampe. Corro a ponerme a salvo de la riada y a esperar que las aguas bajen. Muchos besos a tí, a los tuyos.
Valentín.
Esa es la realidad, tal y como lo describes, que cada uno vemos según nos aprieta el calcetín; pero también te digo que a mí que me ha apretado el calcetín en muchas ocasiones, estas mafias financieras que pululan por el mundo no pueden conmigo, es decir con mi ser; como dijo alguien, creo que famoso, mi reino no es de este mundo; la foto con una que pongas a la semana está bien, nos fijaremos un poco mas; buscaré otro tutor o tutora que se haga cargo de mi aprendizaje
este que lo es
Valentín Cabañas: No te preocupes que queda a salvo mi persona, por mucho que me aprieten los calcetines hasta gangrenarme los pies. Aquí estamos y seguiremos estando. En cuanto a las tutorias, yo puedo hacértelas a nivel particular, por un módico precio, que hay que comer.
Un beso, un abrazo, de este que también lo es.
Valen.
  • zapico
  • En casa dios
  • 3 Oct 2012, 14:57
Joder, un término medio sería pasar a 2 o 3 a la semana no de repente cada 7 días.

Pero todo sea por ti.

Salud y abrazos
Valentín Cabañas: Subiré más o menos en función del flujo de fotos que tenga, pero sí quiero que al menos sea una a la semana. Y quiero que más pronto que tarde empiece a funcionar ese flujo, será señal de que me encuentro motivado.
En cualquier caso, muchas gracias. Besos, abrazos y mucha salud, Zapi.
Ah, y bollos también, que todo ayuda.
Te entiendo perfectamente Valentín, no busques más explicaciones. Uno con el tiempo va mudando de gusto, de estilo, de técnica, y aquel punto de vista que uno consideraba personal y distinto con el paso del tiempo nos resulta ya visto e indiferente. Tus fotografías siempre las he seguido con regularidad y no voy a decir que me gusten todas pero si hay muchas, cuando digo muchas no digo algunas, que me han llevado a los campos, a las albercas, a la tierra, al viento, a los encinares a las calles y a tus gentes. Tienes madera y buen ojo. No nos prives de tu medicina. Mucha suerte.
Valentín Cabañas: Me alegro de que no te gustaran todas mis fotos, te hubieran gustado más que a mí. Me regalaron una cámara en la primera comunión, y me dedique a hacer fotos a unas barcas varadas en la arena. Nadie me ha dicho nunca lo que tenía que hacer en fotografía y casi te diría que me gustaría deshacerme de toda la contaminación visual que he ido adquiriendo con el paso del tiempo y en este discurrir (evolucionar es mucho para lo que hecho) sólo me he guiado por la satisfacción de una foto que me gusta, algo que muy pocas veces consigo, pero que me reconforta mucho cuando lo hago.
Y quiero darte las gracias. Tu blog es un referente, imprescindible para mí en la técnica del retrato, tan difícil siempre. Me gustaría tener la seriedad y profesionalidad que le das a tus fotografías, pero espero beber tambien de esa fuente.
Un abrazo, Maqroll. Aquí seguiremos.
  • Guille
  • Spain
  • 4 Oct 2012, 00:20
Sé que no soy muy habitual comentando tus fotografías Valen.
Lo primero, te diré que como seguidor de tus fotografías (aunque no las comente con frecuencia) me entristece no poder verlas con cierta frecuencia, aunque también me tranquiliza el hecho de saber que voy a poder seguir viéndolas. Has conseguido que gente como yo, que lleva tanto tiempo estando fuera de su tierra por temporadas, alcancemos y recordemos aquel lugar del que venimos...
Por otro lado y con respecto a todo lo que hoy te toca pasar, decirte que esta foto expresa mucho. Nos da una vista muy real de los que estáis en el filo de la navaja en ciertas situaciones (tanto el que está arriba como el responsable de que siga ahí arriba). Por otro lado, da ánimo ver que se puede seguir por un camino honrado, eludiendo a esas personas que quisieron aprovecharse de cierta situación. La esperanza proviene del hecho de comprobar que se puede seguir de alguna manera con lo que para gente como tú ha sido en cierto modo vocacional.
Mucha suerte y muchos besos para todos.
Valentín Cabañas: Me ha hecho pensar tu comentario. Aún corriendo el riesgo de ser nihilista, te diré que lo de la honradez es una condición, no una virtud, que te dejará en clara desventaja dentro de esta sociedad en la que estamos viviendo. No es fácil sentarse a jugar cuando tus contrincantes tienen las cartas marcadas. No sé. No me gusta pensar así pero no lo veo de otra forma.
Y ahora, lo importante. Muchas gracias, Guille. Me gusta que el blog esté sirviendo al menos para adjetivarme como fotógrafo, aunque sea en minúsculas, delante de los que me conoceis. Es un placer saber que estais detrás, que cada una de esas visitas que suben corresponde a alguien que en un momento dado ha querido saber de que forma veo el mundo. Muchos besos y espero que nos veamos pronto. Valen.
la foto podría haberse llamado también "España". todos estamos agarrados de forma insegura a esa débil estructura, a punto de caer...tu decisión de subir fotos de forma más espaciada, tal y como la has razonado, tiene mucho sentido. da gusto ver que quieres "mejorar la calidad" cuando vivimos rodeados de mediocres que nos sorprenden empeorando diariamente la de nuestras vidas. eres un espejo (fotográfico) en el que me miro. lo seguiré haciendo también ahora, con paladar de gourmet. un abrazo.
Valentín Cabañas: Le voy a cambiar el título. Tengo que hacer algo. Ultimamente son muchas las veces que digo "No tengo fotos para subir", y aunque intento ponerle remedio, cada vez me resulta más difícil estar contento con la foto que subo, lo que hace que se me cuelen muchas que no deberían estar. En fin, que ya veremos como dijo un ciego.
Y que muchas gracias, creo que nos miramos y nos reconocemos mutuamente muchas veces.
Estoy sentado, ahora mismo frente a la grua. Y es miedoso como se menea.
Agárrate bien.
Un abrazo, Memoria.
Només una referència setmanal, ens fotem, però molt benvinguda serà.
El meu respecte i admiració per Carasur, la teva mirada que va ser el primer que em va impactar al introduirme en aquest món. Llavors doncs un nou format i una nova aventura...els límits només s'els saps un mateix i estàn per trencar-se, veritat? Per aquí baix contents de seguir-te igualment.

Una abraçada, Valentín.
pd. ah, que jo tb sóc del ram... Ahir parlava amb uns companys que el negoci d'aquesta dècada serà l'accessibilitat. On hi ha un problema, hi ha un potencial de generar oferta i potser la construcció aquí té un petit recorregut, encara...
Valentín Cabañas: Estoy espectante por ver como me adapto a un ritmo de subida distinto. En cualquier caso, si veo que vuelvo a hacer fotos suficientes subiré más deprisa.
Yo no sé donde está la salida. Hablar de reconversión en el sector de la construcción es un eufemismo que debemos entender como "sálvese quien pueda".
En fin, un abrazo y sigo tu blog. Seguiremos en contacto.
  • aitor
  • Spain
  • 9 Oct 2012, 09:56
Tus imágenes tienen calidad de sobra para una foto diaria, pero si vas a poner una a la semana, para mi mejor, así espero al menos ser más constante en mis visitas.

Si esta crisis que nuestro sector soporta (yo soy arquitecto) se diera con la misma intensidad en la automoción, por ejemplo, la casta politica, como buena élite extractiva que es, ya se hubiera tomado la molestia de promover la actividad en el sector para poder seguir chupando. Como ya han acabado con la gallina de los huevos de oro de la promoción inmobiliaria, y colmatado el territorio nacional de infraestructuras, equipamientos, parques tecnologicos, etcetcetc sobredimensionados en numero y tamaño, pues ahora miran para otro lado.
Un abrazo, y ánimo
Valentín Cabañas: Parece que esta crisis es algo sobrevenido, que nos han traido de fuera y del que los distintos gobiernos de este país no tienen responsabilidad alguna. ¿Nadie se ha preguntado que es lo que ha provocado la burbuja inmobiliaria?. Estamos expuestos a su nueva formación y mucho me temo que si las cosas no cambian volverá a pasar. Ahora mismo no se vende ninguna vivienda por que falta financiación. No existe demanda, lo que no significa que no exista necesidad, ya antes de la explosión de la burbuja eran continuos los titulares de la dificultad del acceso a la vivienda de las nuevas generaciones. Esas seiscientas mil viviendas de las que estamos continuamente oyendo hablar, se construían y asimilaban por el mercado en dos años y medio (hablo de la década de los noventa, antes de que se empezara a formar la burbuja) y llevamos casi cinco años sin construir. No soy capaz de predecir cuando y como va a terminar esto, pero nos ha tocado vivirlo en primera linea.
Un abrazo a tí, compañero. Seguiré subiendo fotos, pero ahora estoy descansando un poco.
  • zapico
  • En casa dios
  • 11 Oct 2012, 08:35
Lo cuentes por donde lo cuentes ya hemos pasado de la semana...y nada.

Que queremos tus fotos...y a ti claro.

Salud
Valentín Cabañas: Volveré, no te preocupes, pero estoy vagueando un poco.
Un abrazo, Zapi. Salud.
En efesto, qué pacha:
sacúdete la murria, don Quijote,
y que torne a trotar tu Rocinante!

Abrazos, Valen.
Valentín Cabañas: Deja que paste un poquito Rocinante, que se me va a quedar en los huesos. No pasa nada, ya le digo a Zapico que estoy vagueando un poco, dejando que las musas se acerquen a mi. Pero cuando vengan, seguro que tendré la cámara entre las manos.
  • fernando
  • Spain
  • 20 Oct 2012, 20:25
Sé que últimamente no estás en un buen momento; últimamente no hay buenos momentos para casi nadie...pero que dejes de lado una de tus pasiones es algo más que preocupante..me gustaría pensar que es porque, por fin, no tienes tienes tiempo para ello, me temo que no es así. Ojalá y pronto recuperes el ánimo y nos sigas mostrando tu visión tan especial de las cosas (que monten una grúa parece hoy en día un suicidio, y no precisamente porque no le vea el arnés)
Valentín Cabañas: No estoy dejando nada de lado, es un receso transitorio. Volveré en cuanto tenga fotos. Entiéndelo como que estoy de cerrado por vacaciones.
Un abrazo, Fernando.
Bueno sobre tu decisión de dejar de subir fotos tan a menudo nada que objetar, a veces hay que dejar respirar a la fotografia y no que la fotografia nos quite el aire. Solo deseo que sea una parada para arrancar con mas fuerza, pero para nada aburren tus fotos, eso que quede claro.
Espero que tanto tu como Armando volvais al redil pronto y que la fotografía vuelva a ser nuestro nexo de unión. Un abrazo Valen !
Valentín Cabañas: Está respirando. Por el momento sigo sin hacer fotos, pero te puedo asegurar que no he abandonado nada y arrancaré, espero que pronto. Por ahora, de vacaciones.
Un abrazo David.
  • Fabrice
  • Germany
  • 26 Nov 2012, 19:21
Sin redes!
Valentín Cabañas: Lleva un arnés y está permanentemente atado a un cable que hay a lo largo de la grua...
Me alegro que respire, me voy pasando en busca de noticias, saludos amigo !
Valentín Cabañas: Contesto tarde a tu comentario. Estoy cansado de ver esta foto que para nada merece ser el final de un blog. Estoy cansado de esta grua, de esta historia. Tengo que retomar esto.
Te espero
para enero
compañero!...
Salud a todos.
ramiro
Valentín Cabañas: No quiero hacerte esperar, amigo. Voy a ponerme con ello lo antes posible. Este blog me ha hecho ganar mucho en la mirada y mucho más en mis relaciones. Salud y un abrazo.
Bon any 2013 Valentín, espero reveure la teva mirada aviat
Valentín Cabañas: Yo también espero que tengas un buen 2013. Estoy con la mirada perdida... pero quiero aterrizar cuanto antes.
Bueno...que ya estamos en febrero...cuantas fotos tuyas sin ver...al menos espero que sigas haciendolas y disfrutando de la fotografia. Un abrazo !!

Leave a comment

must fill in
[stop comment form]
show
for this photo I'm in a positive comments icon ShMood©
camera NIKON D700
exposure mode aperture priority
shutterspeed 1/320s
aperture f/1.8
sensitivity ISO500
focal length 50.0mm
OesteOeste
La mosca pendienteLa mosca pendien...
Tiempos revueltosTiempos revueltos